Prawie każda dotacja jest pomocą publiczną albo pomocą de minimis — a to oznacza twarde reguły: maksymalny poziom dofinansowania, limity kwotowe, wymóg rozpoczęcia projektu dopiero po złożeniu wniosku, katalog kosztów, które wolno rozliczyć. Błąd w tej warstwie rzadko kończy się drobną uwagą; częściej korektą, a w cięższych przypadkach żądaniem zwrotu z odsetkami.
Sęk w tym, że te reguły rozstrzyga się na poziomie pojedynczego wydatku, daty i dokumentu — nie na poziomie „czy projekt był dobry”. Dlatego wątpliwość najlepiej rozstrzygnąć zawczasu, kiedy odpowiedź jeszcze coś zmienia.
Co dostajesz
- Jasną odpowiedź — można / nie można / można pod warunkiem — z uzasadnieniem
- Sprawdzenie limitów — de minimis, intensywność wsparcia, kumulacja pomocy z różnych źródeł
- Ocenę efektu zachęty — czy projekt nie ruszył „za wcześnie” względem wniosku
- Opinię o kwalifikowalności — konkretnego wydatku na tle katalogu kosztów i okresu
- Argument dla instytucji — uzasadnienie, które możesz przedstawić w rozliczeniu lub odpowiedzi na uwagi
Jak to wygląda krok po kroku
- Zadajesz pytanieO konkretny wydatek, datę, decyzję. Własnymi słowami — my to przetłumaczymy na język programu.
- Sięgamy do źródełRegulamin konkursu, katalog kosztów, przepisy o pomocy publicznej i wytyczne kwalifikowalności.
- Dostajesz stanowiskoJednoznaczne, z podstawą — a nie „to zależy”. Z opcjami, jeśli istnieją.
- Masz argument w rękuGotowe uzasadnienie do rozliczenia albo odpowiedzi na uwagi instytucji.
Kiedy pytać
Najtaniej — przed złożeniem wniosku o płatność albo przed kontrolą. Później ten sam spór toczy się już w trybie korekty, z gorszą pozycją i pod presją terminu.